Səni dinləyirəm
Çamura batmaq istemirsense ardımca gel… Bu yolları geceyarı o qeder gedib – gelmişem ki, heç addımlarımı ehtiyatla atmağa bele cehd göstermirem, özleri evin yolunu tapırlar. Yeqin senin üçün palçıqlı yollarda addımlamaq çetindir – men ise çoxdan buna alışmışam. Yavaş ol ayağın palçığa girmesin… Burdan sağa döneceyik… Centlmenlik edib meni boruların ütünden atlamağa kömek etsen çox şad olaram… Ay sağ ol, münasib yerde olsaydıq nazikliyin üçün seni yaxşıca öperdim… Yaxşı ki, menimle gelmeye razılaşdın, yoxsa boruların üzerinden tek adlamağa mecbur olacaqdım… Adeten ele olur… Eve tek dönende. Boru da boru ola, gövdesi menimkinden de yoğundur. Bextinden bir dene de olsun taksiye rast gele bilmedik, yoxsa indi çoxdan evde idik… Yazıq oğlum gören indi içeride neyleyir, yeqin oralar çox soyuq olar, hee… Qedrini indi bilirem, ay bala…
Toyundan yığılan pula maşın almışdım ona. Köhne de olsa ayağını yerden üzürdü - taksist işleyirdi. Müşterisi olmayanda meni işden anaürürdü. Pis deyildi.Nece deyibler, sıçan sidiyinin denize faydası var… Qaragün arvadı da qalıb yiyesiz.Yoox, evde deyil, göndermişem dedesi evine. Menim onu saxlamağa halım var..? Özümü gücle saxlayıram, qoy gedib bir az da dedesinin çöreyini yesin… Menim indi yegane derd-serim oğlumu içeriden çıxartmaqdı, başqa heç ne.Çıxıb geler, özü saxlayar arvadını.
Hee, necedir? Burası esl cennetdir, ele deyil? Bir yanda elvan işıqları berq vuran bu lenete gelmiş zavod, o bir terefde zibillik. Qarşı terefler ise neft gölmeçeleri. Evveller menim evim de daxil bu evlerin yerinde qebristanlıq var idi, indi çoxu it-bat olub.Gündüz gelseydin başdaşlarını göre bilerdin… Ele sen deyen kimidir, torpağı qazanda bir de görürsen ki, adam kellesi fışt eleyib durdu qarşında… Evin özülün atanda , ay allah, ne qeder adam sümüyü tapmışdıq… Hamısını yelledik gölmeçeye… Fışqırıq seslerini eşidirseen, zavod borularından çıxan zeherli qazların fışıltısıdır… Yox ede, ne zeher, ne zerer, guya heyatımız bele temizdir? Men öz heyatımı nezerde tuturam…he de, guya sen ele ferazan gündesen, menim yanımdasansa demek ele ikimiz de bir gündeyik.
Çatdıq bu da menim evim. Qapını asta ört qonşular oyanar. Oğraşa dedim düzelt – oğlumu nezerde tuturam – qapının yayını, bir az boşaltmaq lazımdır. Danqadunqdan qulaqlarım deng olub… Söze qulaq asır ki..?
Bu maşını almışdıq de toyun puluna… Baxma köhne olsa da yolda qoyan deyil, noolsunee çürüyü çoxdur, işleyir ya yox...? Esas odur. Sen menim canıb buna bir müşteri tap… Baxma senin tanışların olmamış olmaz…Sen bir soraqlaş, olsa mene xeber edersen… Neçeye olsa. Mene indi tecili pul lazımdır, qancıq balaları bir istemirler, beş istemirler.Çatmasa gerek evi de deyer-deymezine satıb onu qurtarım dustaqdan. Nece yeni harada qalacam, kirayede qalaram teki oğlumu dustaqdan çıxardım… Sen de arabir ele suallar verirsen ki..? Men demedimaa.., özün dedin…düşük – düşük suallar… Heç geceqondunun da senedi olur? Bu hendeverdeki evlerin heç birinin senedi yoxdur o ki, qaldı menim evim ola.
Tualet oradadır. Yeqin alışqanın var, delme – deşiyi çoxdur, düşersen içine biabır olarıq……. Ne kanalizasiya , quyu qazıb üzerine dam tikirsen olur tualet… İşıqlarımız daimidir, buralarda işıq problemi yoxdur, zavoddan çekmişik. Bütün Bakıda işıqlar sönse de buralarda yanır… Kim ne deyecek, etrafda hamı işığı zavoddan çekib, zavodun bize xeyri varsa o da budur? Bir de ki, kendxudanı gör, kendi çap… Sözüm onda deyilee, deyirem ki, sehlenkarlıq edib tualete işıq da çekmemişik.
Ev necedir? İçi çölü qeder de pis deyil, ele? Keç bax de.., cemi üç otaqdır. Otaqlar genişdir, düzdür? Bizim milletin işi beledir, ev tikende ele böyük tikir ki, ele bil özü ile o dünyaya aparacaq… Bu otaq oğlumun beylik otağıdır… Yazıq, soyuq divarlar az qala adamın üstüne gelir… Boş ver, menim ağlamağıma fikir verme… Her gece bu otaqda var-gel elemesem üreyim partlayar, onda ele bilirem ki, oğlumu unutmuşam… Xaiş edirem berk – berk qucaqla, bax bele… Özge güdazına getdi menim balam... Heç ne, üç nefer oturublar bunun maşınına, deyibler sür filan yere. O da sürüb. Buna deyibler ki, saxla burda indi gelirik, qehbeler sen deme toyuq oğurluğuna geliblermiş. Heyetden beş – altı toyuq oğurlayıb oturublar maşına çıxıb gedibler… Tay orasını bilmirem bu oğraş da onlara şerik olub yoxsa haqqını veribler… Özünün demeyine göre guya tanımırmış onları, sadece dedikleri ünvana sürüb pulunu alıb, vessalam… Maşının nömresinden tapıblar onu… Yeqin kimse görüb de?
… Belke saçlarımı tumarlamayasan… Heç ele – bele .., xoşuma gelireee, teze gelin çağlarımda erim de saçlarımı bele sığallayardı, ondan... Qucaqlaya bilersen ona bir söz demirem, dayan bir yayxanım üstüne… Bura – divan yaxşıdı, yoxsa çarpayıya keçek..? Ne deyirem, gel keçek… Xahiş edirem telesme … He, arabir pıçıldamağım da var… Pis olmazdı. Neyleyek, bu defe şerabsız keçinerik…
Yeri deyil, amma gecemiz danışmaqla başlayıb, gerek ehde vefa qılaq. Sen öpmeyinde ol. Çox az adam meni bele oxşayıb… Hamı isteyir başlayan kimi esas meseleye keçsin, sen ise lap arvadın kimi menle reftar edirsen…
Dayan senin de köyneyini çıxarım… Eceb edirsen, tamam soyun.Bustqalterin arxasın aç… Yorğan – döşek yaman soyuqduraaa.., hee.., ört üstümüzü ve berk – berk qucaqla meni… Hardan başlayım… Onda qısa eleyecem.
Erim restoran sahibiydi… Ne sevmek, anası beyenib almışdı. Doğrudur, çox isteyirdik bir – birimizi. Pis de dolanmayırdıq. Tez – tez bizi kurorta aparırdı. Aftomobil qezasında helak olanda ikinciye hamile iduuuçm… Ele öpürsen ki, sözümü de tamamlaya bilmirem… Yaxşı, yaxşı, heç ne olmaz… Bütün bunlar lazımdır sene, roman yazmayacaqsan ki, haqqımda..? Danışıraaam, sen işinde ol… İkincinin on altı yaşı var, texnikumda oxutdururam… O da oğlandır. Qoy oxuyub senet sahibi olsun. Onu buralara çox buraxmıram.Birincide ede bilmedim, istemirem bu da anasının yatdığı kişileri tanısın… Çox vaxt ata qohumlarıgilde qalır… O ölenden sonra restoranı özüm işletmeye başladım… Mene de siqaret ver… Sssonra iflasa uğradım, bilmedim ne edim, başladım şeherin çeşidli yerlerinde kafeler işletmeye. Harda görünüb qadın kafe işletsin… Heee, evveller çetin idi, her gün kişilerin ehatesinde olmaq o qeder de asan deyildi. Sonra heyasızlaşdım –heyasız adam heç neden çekinmez. Gördüm ki, müşterilerin çoxu kafelere istirahet, qarınlarını doyurmaq üçün deyil, qadın üçün gelirler… Bir – iki dene fahişe celb eledim kafeye. Onlardan faiz alırdım… Özüm? Özüm de yağlı müşterilere xidmet edirdim… Düzdür, birinci müşteri ile olandan sonra intihar etmek istedim – o vaxtadek erimden başqası ile olmamışdım – uşaqlarım geldi gözümün qabağına. Sonralar çox asan idi. Teki müşteri olsun… İndi o qeder de yox. Görmürsen yaşlaşmışam? Endamım üstünden atladığımız borudan enlidir… Az terifle meni… O gördüyün uçuq – sökük kafe var idiye bazarın içinde, oranı işledirem. .. Neyleyim, bir az babat kafelerin icare haqqı bahadır, buna da şükür… Müşterilerimiz kim olacaq, ütüy bazar alverçileri.Besdir danışdım. Sen de az emiş, tez ele, bir az yataq. Çox gecdir…Sabah tezden kafeye bazarlıq elemeliyem... Seni kimi cavana bir defe bes etmez… Men bilirem deee, bir defeyle doyansan..? Kaafeennii baaşşlıı baaaşınaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhh… aahhhh… ah…aa

